Begin en kostte tussen de twee en

Begin 1990 leek de relatie tussen Noord-Korea en de rest van de wereld te verbeteren. In 1991 werd zij samen met Zuid-Korea lid van de Verenigde Naties en in 1992 werd met het Internationaal Atoomenergie Agentschap een akkoord gesloten over bevriezing van het kernwapenprogramma. Dit akkoord werd in 1993 echter alweer geschonden, toen Noord-Korea weigerde inspecties van nucleair gevoelige plaatsen toe te laten. Aan het eind van dat jaar meldde de CIA dat Noord-Korea minstens één kernwapen zou bezitten. In 1995 werd er weer een overeenkomst met Noord-Korea gesloten. Ditmaal zou Noord-Korea haar bestaande kernreactoren, die in staat zijn plutonium te maken dat nodig is voor kernwapens, sluiten. In ruil hiervoor zou Noord-Korea financiële en organisatorische steun krijgen voor de bouw van twee moderne kernreactoren, die ongeschikt zijn voor het maken van plutonium en dus voor het maken van kernwapens.In de jaren negentig werd Noord-Korea geplaagd door enorme voedseltekorten. Deze voedselcrisis duurde de rest van het decennium en kostte tussen de twee en drie miljoen levens. Oorzaken voor de voedselcrisis waren het korten op subsidies door China en Rusland, het landbouwbeleid van de overheid en een opeenvolging van droge en natte periodes. De situatie is vandaag de dag verbeterd, maar nog altijd heeft Noord-Korea te kampen met voedseltekorten.Alsof de voedselcrisis nog niet erg genoeg was, kreeg Noord-Korea ook nog eens te kampen met een economische crisis. Ook deze crisis werd veroorzaakt door een afname van de Chinese en Russische steun. Zowel de voedselcrisis als de economische crisis werden tot slot verergerd door de “army first policy” van Kim Jong-Il, die na de dood van zijn vader in 1994 aan de macht kwam. Dit houdt in dat een groot deel van het voedsel en de energie die er wel was, werd toebedeeld aan het leger. Kim Jong-Il werd in 2012 opgevolgd door zijn zoon Kim Jong-Un, die tot vandaag de dag de leider van Noord-Korea is.In juni 2000 werd vastgelegd dat gestreefd werd naar het aanhalen van betrekkingen en economische samenwerking tussen Noord- en Zuid-Korea. Dit werd gedaan naar aanleiding van de Sunshine-politiek. Dit is de politiek die Zuid-Korea tussen 1998 en 2008 richting Noord-Korea voerde. Deze politiek was bedoeld om de houding van Noord-Korea richting Zuid-Korea te versoepelen. Het streven leidde uiteindelijk tot een kleine versoepeling van de strenge regelgeving.In 2002 werden de banden met Japan voor het eerst sinds 1948 aangehaald. In september 2002 verklaarden zij gezamenlijk dat zij streefden naar het normaliseren van de verhoudingen tussen beide landen. De relatie tussen beide landen is echter nog steeds gespannen, onder andere door de raketten die Noord-Korea in de zee rond Japan laat landen of eroverheen laat vliegen.Dit brengt mij meteen bij het grote knelpunt wat betreft de relatie tussen Noord-Korea en de rest van de wereld, namelijk het nucleaire programma van Noord-Korea. Nog altijd is Noord-Korea, ondanks eerder genoemde afspraken, bezig met het ontwikkelen van kernwapens. Sinds november 2017 kan Noord-Korea zelfs gezien worden als een nucleaire grootmacht, toen zij een intercontinentale raket de lucht in schoot die de Verenigde Staten kan bereiken.Zo lopen de spanningen weer op, ditmaal met Kim Jong-Un en Donald Trump, de leider van de Verenigde Staten, als hoofdrolspelers. De kans dat er ditmaal een oorlog komt lijkt miniem, zeker wegens het gevaar van een nucleaire oorlog, maar met twee zo onvoorspelbare leiders weet je het natuurlijk nooit.